Dan begint het, Wouter pakt hem dan consequent op en parkeert hem in zijn mand en zegt; blijf...maar als je je omdraait....trippel trippel trippel.... dus weer opppakken en in zijn mand zetten.....juist en zo 10x ofzo. Je eten is koud, de jongens hangen slap van het lachen over de tafel, Keno gaat er een grap van maken want bij het uit zijn mand lopen verstopt hij zich gauw onder een stoel. Moet Wouter weer op z'n knieen en een bijterig hondje eronder vandaan slepen. Oh oh wat een hilariteit.
Hij is vrijwel de hele dag in de tuin en we gaan geregeld een stukje lopen. Komt hij binnen gaat hij daar zitten poepen en piesen, grrrr.
Omdat hij gewend is aan katten en er op de boerderij ook mee speelde begrijpt hij maar niet dat onze katten tegen hem blazen en maar NIET willen spelen.
Met 1 kip heeft hij ook al kennis gemaakt, die gaf hem een welgemikte pik op zijn kop. Denk niet dat hij de andere kip nog wil leren kennen....
's Avonds zoekt hij degene met de lekkerste schoot en daar draait hij een rondje en valt dan in diepe slaap. Rond half 11 gaat hij in zijn bench en vanaf dag 1 heeft hij dat goed gevonden. Geen gepiep en gedoe, gewoon slapen. En we slapen nog steeds uit. Nou ja, 9 uur is bij ons uitslapen en Keno vindt het prima en houdt zijn bench keurig schoon.
En als er geen schoot is om op te liggen dan vindt je 'm nog wel eens languit op een stoel als op onderstaande foto.....
Zowaar, ik heb m'n creativiteit weer gevonden. Laatste 2 maanden was dat hopeloos. Alles mislukte, laat staan dat ik wat kon verzinnen, kon me ook slecht concentreren. Maar vanmorgen was het er opeens. Het Keno boekje is klaar. Helaas niet voor mezelf maar voor de vrienden waar Keno vandaan komt. Ze komen vandaag weer terug van vakantie dus ik had mooi even de tijd voor dit boekje. Nu moet ik 'm nog voor Stacey maken en natuurlijk ook voor mezelf, anders weet ik het wel weer, dan komt het er niet van. En ik wil het echt afhebben want ik heb zoveel leuke andere ideeen waar ik wat mee wil gaan doen. Tijd tekort!Voorkant
Achterkant
Liefs,
7 reacties:
Dat lijkt me inderdaad dodelijk vermoeiend, zo'n puppie!! Maar ook zooooo lief!!!
Ik ben geen hondenmens, maar die hele kleintjes vind ik wel vreselijk schattig.
Leuk boekje heb je gemaakt! En wat fijn dat je weer een beetje zin en inspiratie hebt om te scrappen!
Groetjes, Jenneke
JAAA puppy´s die kunnen er wat van.Je boekje is heel leuk geworden.En die slappende Keno aaa wat lief ssttt.
gr,Lean
Nou, ik kan erover meepraten hoor!
Ik loop hier de hele dag op mijn schoenen, want voeten bijten doet inderdáád erg zeer!
En zo doet het mij geen pijn, en kan ik hem toch corrigeren (NEE!) zonder eerst dekking te moeten zoeken!
Dat binnen piesen en poepen doen ze omdat de Grote Boze Buitenwereld toch nog best eng is. En binnen is veilig. Ik zag Benco echt ontspannen als hij binnen kwam zo van "hehe, ff rustig plassen"
En dan oppakken en weer naar buiten jagen ;)
Poepen heeft hij nog nooit binnen gedaan (houden zo!)
Wat een mooi boekje trouwens! Ik heb nogsteeds niks af, kom er gewoon NIET aan toe :S
Wat goed om te horen dat je je creativiteit weer terug hebt, dan zien we vast binnenkort meer van die mooie werkstukken. Je boekje van Keno is super geworden!
Tot snel, Petra
wat een leuk verhaal! haha ik zie het al helemaal voor me hoe dat gaat met Keno tijdens het eten!
Leuk boekje trouwens, hoop snel meer werk van je te zien!
Zie ik je snel weer=
liefs, syl
wat een mooi boekje jan, leuke her-innering voor André en Ineke.
Ja, wat een handerbindertjes die
puppy's, we hebben net Myrt en Mark uitgezwaaid, zelfde verhaal als bij jullie, t'ís of we er 2
kleinkinderen bij hebben. Maar we
genieten er wel heel erg van!
Liefs
mam
Wat een leuk verhaal met de avonturen van Keno. Het is net een klein kind die van alles aan het ontdekken en aan het uitproberen is. En wat een mooi mini-album. Heel leuk ook voor later! Succes en veel energie toegewenst bij het opvoeden van kleine Keno!
Liefs, Odetta
Een reactie plaatsen